aşkın ne olduğunu anlamamı sağlayan biri dişi diğeri de erkek olmaz üzere iki genç sevgili idi. yaşları tahminen on dokuzu geçmeyen bu çift kadıköy ün fast foodlarının birinde karşımdaki masada oturdukları için ve ortama kazandırdıkları hareketlilik ile ister istemez dikkatimi çekti, çünkü çocuk işaret dili ile anlaşmaya çalışıyordu kız ile ama kız sanırım işaret dili bilmiyordu çünkü hiç cevap vermiyordu işaret ile ne de konuşuyordu.
evet çocuk dilsizdi ve bir şeyler anlatmaya çalışıyor kız da onun işaretlerini ve dudak hareketlerini dikkatlice takip ediyor arada şirin gülümsemeler fırlatıp çocuğun daha da şevkle konudan konuya atlamasına neden oluyordu. o dakikalardaki bu ilginç tablo işte aşk buymuş dedirtti bana. engel, kural tanımadan, bir şeyler paylaşabilmekmiş aşk;

yavaş yavaş yemek yiyor bir yandan da bu ilginç portreyi izliyordum ki aradan yarım saat geçti, hala bu çocuk heyecanla bir şeyler anlatıyor, kız yine garip garip gülümsüyordu, aradan on dakika daha geçti, çocuk hala çırpınıyor da çırpınıyor, kız hala inek gibi bakıyordu, ulan dedim kendime demek ki aşkın ömrü kısa imiş ya da aşkın ikinci anlamı ebleh ebleh bakan bir surat ve sürekli kendini paralayan bir bünye,

durduk yerde sinir sahibi olup evimin yolunu tutmuştum ki. o an üçüncü anlamını yakaladım aşkın; stres

Alınıtıdır

Kalbimi avuçlarına bırakmıştım
Ama sen kalbimi yanlızlıga fırlattın...

ArkaSokaK KARTALLARI