Çaresizim

Şu an benim için en değerli şey sesin. O buğulu bambaşka olan sesin. Sana sarılabildiğim tek yer telefonum.
Orda bana birtanem diyen sesin, kötü çıktığı zaman kahroluyorum. Durgun bir halde seni seviyorum dediğin zaman yıkılıyorum. Hele o telefonda ağlaman yok mu benim ölümüm oluyor.
Akşam telefondada dedim ya. Sanırım aşkın tanımını şimdi daha iyi anlıyorum.

"Aynı kalbin farklı yerlerde atması, biri burkulduğu zaman diğerinin bunu hissetmesi"

Çaresizlik, birşeyler yapamama, üzüntünü tesseli edebileceğim tek yerin telefon olması o kadar berbat birşey ki. Elin kolun bağlı hiçbir sözün anlam ifade etmediği yerde sarılırsın ya işte sarılamıyosun omzunu açıyosun ama başını koyamıyor ki.
Gözlerine bakıp "Ne olur sıkma canını ben senin hap yanındayım" diyemiyorsun ki

Sadece sözlerle anlatmaya çalışıyosun.

Üzüntüyü nasıl anlatabilirsinki kelimelerle. Yada çok özlediğini veya çok sevdiğini.
Kıt türkçemizle kelimeler hep aynı şeyi tekrar etmez mi.
Ediyor işte hep aynı kelimelerle git gide artan bir sevgiyi anlatmaya çalışıyosun.Yada tarifi olmayan bir sevgiyi
Seni seviyorum diyorsun ertesi gün daha çok bağlanıyosun Seni çok seviyorum diyosun artık onsuz yaşayamam diyosun Seni çok ama çok seviyorum diyosun. Ve burda bitiyor işte kelimelerin anlatacağı sevgi.
Sende biliyorsun sana nasıl doyumsuz bir aşk beslediğimi ama çaresiz işte sadece

"Seni Çok Seviyorum" diye haykırıyosun ama bunlar ifade edemez hiçbir dil anlatamaz en büyük sevgiyi yaşayan kalbin hislerini.Aynı şey Özlemek içinde geçerli değilmi

"Seni bir saniye görmek için nelerden fedakarlık etmem ki" hayır bu bile hiç kalır sensizlikte çektiğim acının yanında.

İşte yine aynı kelimeler. Sevgimin çok azlık bir kısmını ifade edebilecek kelimeler

Seni Çok Seviyorum.Sensizken acı çekiyorum.

Ve Sen Benim Yaşamımsın KARDELENİM