Ama sarmaşık belli bir müddet sonra ağacı öyle kaplamıştır ki dışarıdan baktığımızda ağacı göremeyiz gördüğümüz şey sarmaşıktır. Yani aşık adam yoktur artık aşk vardır. Yine Aşkın kökenininden yani sarmaşıktan bir öykü paylaşayım. Güne bakan çiçeğine sarmaşık aşık olmuş. Ama güne bakan çiçeği hep yüzünü güneşe dönermiş sarmaşık ta tabi bu durumdan muzdarip. Sarmaşık güne bakan çiçeğine sarılır güne bakan çiçeğinin kendisine bakacağı günün hayali ile yaşarken bir sabah ne görsün, Güne bakan bu sefer sarmaşığa bakıyor. Sarmaşık belki de hayatının en mutlu anlarını yaşamaya başlamış. Ama bu mutluluk uzun sürmemiş. Çünkü sarmaşık gerçeği anlamış. Sevdiğini o kadar sıkı sarmalamış ki onun yaşamına son vermiş. Günebakan bu yüzden yüzünü güneşe dönememiş. Kıssadan Hisse....

Bu saatten sonra ancak ölümü güzelleştirebilirim...